NEVER STOP EXPLORING, NSEA!: Kaikorua i zachodnie wybrzeże południowej wyspy 20/01/2014

foki /Kaikorua

Wyspa południowa od północnej różni się głównie ukształtowaniem terenu w części środkowej lądu. Na południowej królują wysokie Alpy, przypominające wyglądem nasz europejski łańcuch górski o tej samej nazwie. Plaże natomiast są tak samo piękne i wręcz dziewicze, zupełnie bez ludzi. Bieganie o poranku było czystą przyjemnością - nagrodą przerwa na plaży z widokiem na fale i odległą bryzę. Niezmienne jest jedno - kolor zielony królujący na obu wyspach. I zwierzęta.

Dzień rozpoczęty od wizyty u Tutu, wieloryba spokojnie przemierzającego wody Pacyfiku. Statek płynął szybko, fale, głęboka woda. Mój paniczny strach przed wodą został przyćmiony próbą koncentracji, aby nie zapełnić ani jednej papierowej torebki. Udało się przez pierwsze półtorej godziny - czas wykorzystany na zdjęcia. Statek lokalizuje echosondą zwierzaka i podpływa na tyle blisko, aby było widać jego grzbiet i tryskającą wodę. Niestety nad lustro wody wystaje jedynie kawałek ciała wieloryba więc zdjęcia zupełnie nie oddadzą widoków. Po kilku minutach Tutu nurkuje i wtedy pokazuje swój piękny ogon - jest nagroda dla wytrwałych:). Odpokutowałam tę wyprawę w czasie przemieszczania się już samochodem na drugi zachodni brzeg wyspy południowej. Po drodze była sesja z fokami na plaży, obiad w uroczym uzdrowisku, pola i łąki, na których pasą się owce, krowy, konie, lamy i sarny. I cudowne, wręcz dziewicze plaże zachodniego wybrzeża tuż przed zachodem słońca. To jest właśnie najlepsze w Nowej Zelandii, że tutaj przyroda jest na wyciągnięcie ręki, a mieszkańców i turystów jest tak mało, że można być spokojnym o brak kolejek czy miejsce na plaży. Ludzie poza tym są przemili, pomocni i wynika to wszystko zdaje się z tego, jak tutaj się żyje - ze spokoju. Czas jest, ale nie ma gonitwy. Czas się szanuje. Hasło tego wyjazdu wpisuje się w 100% w Nową Zelandię - uwaga, będzie niecenzuralnie - "mam wyjebane":). I like it:).