NEVER STOP EXPLORING, NSEA!: Wellington i Christchurch 17/18/19/01/2014

Wellington

Żyjemy - to informacja oficjalna dla wszystkich, którym przyszło do głowy dzwonić o 5 rano czasu nowozelandzkiego z obawą, że jednak zginęliśmy w trzęsieniu ziemi, które miało miejsce kilka dni temu w Wellington. Niestety limit nieszczęść najwyraźniej mamy wyczerpany - prawie_katastrofa lotnicza wystarczy:). A chcieliśmy poczuć jak się trzęsie... ech....

Przy okazji Wellington - duże miasta w Nowej Zelandii z punktu widzenia Europejczyka są ... małe. Nie ma korków, ludzi mało, nikomu nigdzie się nie spieszy, pełen luz. Jeśli chodzi o zabudowę - typowa dla rejonów nękanych trzęsieniami ziemi, czyli parterowe domki z drewna. W Wellington, które jest stolicą Nowej Zelandii, w centrum są również kilkupiętrowe biurowce. Panoramę miasta dobrze podziwiać z ogrodu botanicznego umieszczonego na wzgórzu. W dolne partie miasta zjechać można zabytkowym cab-tramwajem, a z dolnej stacji warto przejść się na Cuba Street - uliczka z licznymi restauracjami i sklepikami. Tutaj właśnie zjadłam obiad - kuchnia indyjska - dobrze doprawione:).

Wellington leży na południowym krańcu wyspy północnej i było ostatnim miejscem w tej części Nowej Zelandii. Stąd samolotem - tym razem bez ekscesów - do Christchurch, miasta dwa lata z rzędu dotkniętego trzęsieniami ziemi (2010 i 2011 rok), co widać na ulicach do dzisiaj. Miasto do przejścia w pół dnia, zabytków raczej nie ma co szukać, a warto odwiedzić ogród botaniczny i przejść się przez centrum, aby zobaczyć zniszczenia po trzęsieniach. Atrakcją była wizyta u pingwinów - zaraz przy lotnisku znajduje się International Antarctic Centre. Pingwiny są słodkie! Oprócz oglądania zwierzaków można obejrzeć film 4D o Antarktyce i obejrzeć wystawy odnośnie przyrody tego rejonu świata.